معاون پزشکیان: بازگشتن برخی آسیبهای شبکه گاز و سوخت ۲ سال طول میکشد
به گزارش ایسنا، اسماعیل سقاب اصفهانی شامگاه 20 اردیبهشت ماه در برنامه گفتوگوی ویژه خبری افزود: دولت تلاش میکند از طریق بازگرداندن ظرفیتهای آسیبدیده و توسعه پالایشگاههای کوچک، تولید را افزایش دهد، اما این اقدامات در کوتاهمدت و تا پایان امسال بهطور کامل اثرگذار نخواهد بود و آثار آن بیشتر در سال آینده و سالهای بعد نمایان میشود.
وی در ادامه با بیان این مطلب که امروز مصرف روزانه بنزین کشور حدود 130 تا 135 میلیون لیتر است، گفت: در حالی که تولید ما پیش از جنگ حدود 110 تا 115 میلیون لیتر بود و روزانه 20 تا 25 میلیون لیتر واردات انجام میدادیم.
اسماعیل سقاب اصفهانی ادامه داد: امروز باید همه با هم پیمان ببندیم که مصرف انرژی کشور را بر مبنای همین حدود 100 میلیون لیتر تولید روزانه تنظیم کنیم و مردم کمک کنند تا کشور در حوزه انرژی از واردات بینیاز شود.
رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی با یادآوری این مطلب که سال گذشته حدود 30 درصد صنایع با خاموشی مواجه شدند، گفت: طبیعتاً امسال با توجه به شرایط جنگی، این فشار میتوانست بیشتر شود، اما ما اطمینان داریم که با کمک مردم میتوان از این مرحله نیز عبور کرد.
وی افزود: امروز هم امیدواریم با حضور مردم بتوانیم ناترازی انرژی را مدیریت کنیم. نگرانی اصلی ما روشن ماندن چراغ صنعت کشور است و معتقدیم اگر مردم همراهی کنند، نهتنها خسارتهای ناشی از جنگ جبران خواهد شد، بلکه بخشی از ناترازیهای سال گذشته نیز قابل کنترل خواهد بود.
رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی با اشاره به ظرفیتهای موجود برای مدیریت مصرف سوخت در کشور اظهار کرد: یکی دیگر از راهکارها استفاده از ظرفیت سیانجی است. امروز ظرفیت توزیع روزانه 40 میلیون مترمکعب سیانجی در کشور وجود دارد و حدود 16 میلیون مترمکعب نیز ظرفیت خالی در این بخش داریم.»
وی خاطرنشان کرد: توقع ما از مردم صرفهجوییهای سرسامآور یا محدودیتهای شدید نیست. صحبت از اصلاحات واقعی، معتدل و قابل انجام در رفتار مصرفی است؛ اصلاحاتی که بخشی از آن ناشی از رفع اشکالات رفتاری و ارتقای بهرهوری خواهد بود.
سقاب اصفهانی گفت: اگر بتوانیم این همراهی را ایجاد کنیم، میتوانیم یک تابستان پرتنش را به تابستانی آرام و یک زمستان سخت را به زمستانی قابل مدیریت تبدیل کنیم. این مسئله از عهده هیچ وزارتخانه یا دستگاهی به تنهایی برنمیآید و نیازمند همراهی عمومی است.
