» اخبار » اخبار اقتصادی و بازرگانی » کودک یک‌ساله میان تورم و یارانه؛ فاصله‌ای که هر ماه عمیق‌تر می‌شود
اخبار اقتصادی و بازرگانی

کودک یک‌ساله میان تورم و یارانه؛ فاصله‌ای که هر ماه عمیق‌تر می‌شود

۱۴۰۴/۱۲/۰۷ 00

برآورد هزینه‌های ضروری یک کودک زیر یک‌سال به حدود 9 میلیون و 525 هزار تومان در ماه رسیده؛ رقمی که در برابر یارانه یک میلیون و 250 هزار تومانی مادران دارای فرزند شیرخوار، شکافی معنادار و نگران‌کننده را نشان می‌دهد.

به گزارش تابناک، عددها گاهی بی‌رحم‌تر از هر توصیفی واقعیت را نشان می‌دهند. وقتی هزینه‌های حداقلی یک کودک یک‌ساله را کنار هم می‌گذاریم، به فهرستی می‌رسیم که حذف‌کردنی نیست: غذای کودک مانند سرلاک گندم، شیرخشک‌هایی نظیر آپتامیل پروفوترا، پوشک در تعداد مصرفی روزانه، قطره آهن، شربت‌های مولتی‌ویتامین و قطره ویتامین D3.

 

همین اقلام پایه، بدون در نظر گرفتن لباس، ویزیت پزشک، واکسن‌های غیررایگان یا سایر ملزومات بهداشتی، ماهانه رقمی حدود 9 میلیون و 525 هزار تومان هزینه روی دست خانواده می‌گذارد.

 

برای نمونه، تنها هزینه ماهانه شیرخشک با توجه به مصرف روزانه می‌تواند به چند میلیون تومان برسد. پوشک نیز با مصرف متوسط روزانه، سهم قابل توجهی از سبد هزینه را به خود اختصاص می‌دهد. به اینها باید غذای کمکی، مکمل آهن برای پیشگیری از کم‌خونی و ویتامین D برای رشد استخوان را اضافه کرد؛ اقلامی که نه لوکس‌اند و نه قابل حذف.

 

هزینه کودکان،اخبار اقتصادی،خبرهای اقتصادی

در مقابل، یارانه واریزی برای مادران دارای فرزند شیرخوار رقمی حدود یک میلیون و 250 هزار تومان است؛ عددی که حتی هزینه یک قلم از این سبد را هم به‌طور کامل پوشش نمی‌دهد. فاصله میان این دو عدد فقط یک اختلاف حسابداری نیست؛ فاصله‌ای است میان توان اقتصادی خانواده و نیازهای بی‌وقفه کودکی که هر روز در حال رشد است.

 

سال نخست زندگی، حساس‌ترین دوره رشد جسمی و ذهنی کودک به شمار می‌رود. هرگونه اختلال در تغذیه یا تأمین مکمل‌های ضروری می‌تواند آثار بلندمدت بر سلامت او داشته باشد. از سوی دیگر، فشار دائمی برای تأمین این هزینه‌ها، آرامش روانی والدین را نشانه می‌گیرد. خانواده‌ای که هر ماه نگران خرید شیرخشک یا پوشک است، چگونه می‌تواند با آسودگی به کیفیت تربیت و رشد فرزندش بیندیشد؟

 

واقعیت این است که هزینه کودک، انتخابی نیست. نمی‌توان مصرف پوشک را نصف کرد یا مصرف مکمل را به تعویق انداخت. بنابراین هر افزایش قیمت در این حوزه، مستقیم به سفره خانواده‌ها منتقل می‌شود. در چنین شرایطی، حمایت‌های نقدی اگر متناسب با تورم و قیمت واقعی اقلام کودک تنظیم نشود، بیش از آنکه گره‌گشا باشد، نمادین خواهد بود.

 

اگر سیاست‌گذاری جمعیتی و حمایت از فرزندآوری جدی است، نخستین گام، بازنگری در سبد حمایت از مادر و کودک است؛ چه از طریق افزایش متناسب یارانه، چه با ارائه کالابرگ تخصصی برای اقلامی مانند شیرخشک و پوشک، و چه با تثبیت قیمت کالاهای حیاتی این حوزه.

 

در غیر این صورت، عدد 9 میلیون و 525 هزار تومان تنها یک رقم در شبکه‌های اجتماعی نخواهد بود؛ بلکه به دغدغه‌ای هرروزه برای هزاران خانواده تبدیل می‌شود که بی‌هیاهو، هزینه بزرگ کردن یک کودک یک‌ساله را می‌پردازند.

 

 

به این نوشته امتیاز بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×