متن های غمگین برای استوری؛ مرثیهای برای وطن
متن غمگین درباره وطن که بغضت را میشکند
خون می چکد
از چشمان روزگار
وقتی وطن
لباس عزا برتن می کند
در سوگ آرزوهای خاموش
درکوچه های زندگی
وطن جانم!
در آغوشت بگیرم؟ اشکهایت را به دستم پاک گردانم؟
وطن جان، خستهای؟ آغوش میخواهی؟
دلت آرامشی لبریز میخواهد؟
دلت قدری رهایی، عشقبازی، در دل پاییز میخواهد؟
وطن جان، غرق اندوهی، به جانم دردهایت! نازنینم خوب خواهیشد
تو روزی بهترین بستر،
برای رشد و آگاهی
تو روزی مأمنی بیغصه و مطلوب خواهیشد.
وطن جان! ما تو را آباد میخواهیم و دلها در تو شاد و مردمانت را؛
ز هر زنجیر و بند و غصهای
آزاد میخواهیم…
دلت خون است، میدانم
سیاهی میرود اما
تو از لبخند و شوق کودکانت، خرّم و مسرور خواهیشد
تو غرق التیام و نور خواهیشد.
ولی زندگی یه وطن بهم بدهکاره که توش فقط به زندگی فکر کنم
نه تحریم نه ماشه نه جنگ نه تورم نه تنش نه استرس نه بیماری ..
وطن تنها میراثی است که هرگز نمی توان آن را خـرج کرد، هـدیه داد و یا فـروخت
کاش قابل تعویض بود
حال و هوای تلخ امروزمان با بیخیالی دوران کودکی…
خندهام شرحِ غمی هست
که مجنون داند…
حسرت واقعی را آن روزی میخوری
که میبینی به اندازه سن و سالت زندگی نکردهای…
این روزها گمان میکنم
کلمهها احساساتِ واقعی را به مردم منتقل نمیکنند
اصلا انگار کلمهها کار نمیکنند…
یه وقتایی حس میکنیم بیشتر از سنمون دیدیم، بیشتر از عمرمون شکستیم، بیشتر از اون که باید، فکر کردیم، حرص خوردیم، تلاش کردیم، ساختیم…
و واقعا دممون گرم.
رنج آدم را نمیکشد، بی معنایی میکشد.
نیچه به ما میگوید:
“اگر چرای زندگیمان را پیدا کنیم، هر درد میتواند بخش رشد و شکل گیری مان شود؛ رنج تبدیل به آیینهای برای دیدن خودِ واقعی میشود. شاید معنا ساختنی است، از زخمها و روزهای سخت.”
نمیفهمی کِی شب میشه،
کِی آخر هفته میشه،
کِی وارد ماه بعد شدی،
اصلا کِی سال تموم میشه
بُعد زمان رو از دست دادیم انگار.
خدای ما نگذرد از کسانی که
باعث شدند زندگی به ما سخت بگذرد …
غمگینم…
نه از ضعف،
از فهمیدنِ اینهمه درد.
دلِ آدم اگر نسوزد،
آدم نیست.
تو این روزا …
خدایا تو هوامونو داشته باش…
برای آینده ی بچه هامون…
برای ایرانمون…
یه روزی بیاد که همه با هم بخندیم نو بپوشیم باهم پیشرفت کنیم…
یه حال خوب برای هممون…
ما روزهایی را گذراندیم که اگر کتاب شود!
آدمهای زیادی را به گریه میاندازد …
درد دارد که آنچه آرزو میکنی، میآید و دیر شده است، و تو عوض شدهای و آرزوهایت عوض شده است.
گریه کردن نشون دهنده صحبت کردن بدنه
وقتی دردی که شما نمیتونید اونو به زبون بیارید بدن با گریه به زبون میاره
خدایا یادت باشه خیلی بهمون بدهکـ.ـاری
جوانی…
کلمه ای که برای همه ی ما جـوونا مفهمومی نداشت…
ولی ما برای این همه غمگین بودن خیلی جوونیم…
مکان ها هیچ ارزشی ندارند وقتی که از وجود کسانی که
دوستشان داریم خالی اند.
سالهاست
منتظر آمدن روزهای بهترم
ولی نمیدانم چرا هنوز هم
دیروز ها بهترند …
این روزها با کسی بحث نکنید
هر کسی، هر آنچه باید میدید، دید
و هر آنچه باید میفهمید، فهمید
هر کس هم نفهمید سودش در نفهمیدن بود.
اگر پیش کسی گریه کردی
و باز هم تو را آدم قویای دانست
اگر پیش کسی لحظهای خشمگین شدی
و باز هم تو را آدم مهربانی دانست،
رهایش نکن.
من دیگه حوصلم نمیکشه بخوام همه رو راضی نگه دارم
بودناتون باعث خوشحالی
نبودناتون آرزوی خوشبختی ….
من فقط دلتنگ شبهایی هستم
که زود هنگام بیآنکه به چیزی فکر کنم
به خواب میرفتم.
آدم است دیگر
هر چقدر هم که قوی باشد ،
گاهی وقتها
نیاز دارد
مچاله شود در آغوشِ کسى ..
ولى من اونجایى فهمیدم
زندگی قشنگ نیس
که پذیرفتم
یکسرى چیزها
مال من نیست
و تو اوج دوست داشتن باید رهاش
کنم
زندگیمون شده
مثل یک قایق سوراخ
هر چی با سطل بدبختی ها رو
بیرون می ریزیم
بازم
از یک جا نشت میکنه داخل…
نَه دِگَر پیرى یاد جَوانى مى کُند و
نَه دِگَر جَوانى جَوانى مى کُند.
گردآوری:بخش سرگرمی ساختمانیار
