» علمی و آموزشی » معرفی دانشگاه ها و مراکز علمی » دانشگاه تونگجی: نمادی از پیشرفت آموزشی و تحقیقاتی در چین
معرفی دانشگاه ها و مراکز علمی

دانشگاه تونگجی: نمادی از پیشرفت آموزشی و تحقیقاتی در چین

۱۴۰۴/۱۱/۲۳ 00

دانشگاه تونگجی یکی از برترین دانشگاه‌های چین و عضو لیگ C9 است که در سال 1907 توسط آلمانی‌ها در شانگهای تأسیس شد.این دانشگاه با رتبه 1 جهانی در مهندسی عمران و رتبه 177 QS، مقصد رویایی دانشجویان مهندسی و معماری است. در این مقاله از ساختمان‌یار با تاریخچه، رتبه‌بندی، بورسیه‌ها و نحوه پذیرش دانشگاه تونگجی آشنا می‌شویم.اگر به دنبال تحصیل در دانشگاهی با همکاری آلمان و فرصت شغلی تضمینی هستید، این مطلب را از دست ندهید!

 

آشنایی با دانشگاه تونگجی؛ یکی از برترین دانشگاه‌های چین

 

دانشگاه تونگجی 

دانشگاه تونگجی (Tongji University)، یکی از معتبرترین مراکز آموزشی و تحقیقاتی چین، در شهر شانگهای واقع شده است. این دانشگاه که در سال 1907 تأسیس شد، به عنوان یکی از اعضای نخبه “لیگ C9” (معادل آلیانس آیوی در چین) شناخته می‌شود و بر رشته‌های مهندسی، معماری و علوم پایه تمرکز دارد. با بیش از 50 هزار دانشجو و بیش از 4200 عضو هیئت علمی، تونگجی نه تنها یک نهاد آموزشی ملی است، بلکه پلی برای همکاری‌های بین‌المللی، به ویژه با آلمان، محسوب می‌شود. نام “تونگجی” از تلفظ شانگهایی کلمه آلمانی “deutsche” (به معنای آلمانی) گرفته شده و نماد “همکاری در یک قایق” است. در این مقاله، به بررسی جامع تاریخچه، ساختار، پژوهش‌ها، رتبه‌بندی‌ها، زندگی دانشجویی و دستاوردهای این دانشگاه می‌پردازیم.

 

تاریخچه و توسعه

دانشگاه تونگجی ریشه در سال 1907 دارد، زمانی که توسط دولت آلمان و پزشکان آلمانی مانند اریش پائولون، اسکار فون شاب و پل کریگ در شانگهای تأسیس شد. ابتدا به عنوان “مدرسه پزشکی آلمانی برای چینی‌ها” (Deutsche Medizinschule für Chinesen in Shanghai) فعالیت می‌کرد و با بیمارستان تونگجی مرتبط بود. در سال 1912، برنامه‌های مهندسی به آن اضافه شد و نام آن به “مدرسه پزشکی و مهندسی آلمانی برای چینی‌ها” تغییر یافت. در سال‌های 1923-1924، به طور رسمی به دانشگاه چینی تبدیل شد و در 1927 به “دانشگاه ملی تونگجی” تغییر نام داد.

 

دوران جنگ جهانی دوم (1937-1945) چالش‌های زیادی برای دانشگاه ایجاد کرد. تونگجی چندین بار جابه‌جا شد: ابتدا به استان ژجیانگ، سپس جیانگشی و یوننان، و در نهایت به سیچوان. پس از جنگ، در 1946 به شانگهای بازگشت. در سال 1949، تحت کنترل کمیسیون نظامی شانگهای قرار گرفت. دهه 1950 شاهد ادغام و جداسازی دانشکده‌ها بود؛ برای مثال، دانشکده پزشکی به ووهان منتقل شد و رشته‌های ریاضیات، فیزیک و شیمی به دانشگاه فودان پیوستند. در مقابل، تونگجی رشته‌های مهندسی عمران و معماری را از دانشگاه سنت جانز جذب کرد.

 

در دهه 1970، با ادغام دپارتمان زمین‌شناسی دریایی از دانشگاه شرق چین، گسترش یافت. سال 1978 نقطه عطفی بود؛ روابط با آلمان از سر گرفته شد و تونگجی به پنجره‌ای برای تبادلات فرهنگی، علمی و فناوری تبدیل گردید. در 1995، به عنوان بخشی از “پروژه 211” (برای توسعه دانشگاه‌های برتر) معرفی شد و در 1996 با مؤسسه ساخت‌وساز شهری شانگهای ادغام گردید – مدلی که “مدل تونگجی” نامیده شد. در 2000، با دانشگاه راه‌آهن شانگهای ادغام شد و در 2002 به “پروژه 985” (برای دانشگاه‌های جهان‌کلاس) پیوست. امروزه، تونگجی بخشی از برنامه “ساخت دو کلاس اول” است و توسط وزارت آموزش چین و دولت شانگهای حمایت می‌شود.

 

تا سال 2025، تونگجی همچنان در حال گسترش است و بر نوآوری‌های پایدار و همکاری‌های جهانی تمرکز دارد.

 

 

ساختار آکادمیک و دانشکده‌ها

تونگجی یک دانشگاه جامع است که برنامه‌هایی در علوم، مهندسی، پزشکی، هنر، حقوق، اقتصاد و مدیریت ارائه می‌دهد. این دانشگاه شامل 29 دانشکده و مدرسه است، از جمله:

 

دانشکده مهندسی عمران: یکی از بهترین‌ها در جهان، با تمرکز بر مهندسی سازه، پل و تونل.

دانشکده معماری و برنامه‌ریزی شهری: پیشرو در طراحی شهری و معماری پایدار.

دانشکده حمل‌ونقل و لجستیک: متخصص در برنامه‌ریزی ترافیک و حمل‌ونقل.

دانشکده پزشکی: با 11 بیمارستان وابسته.

دانشکده اقتصاد و مدیریت: شامل برنامه‌های MBA و مدیریت مهندسی.

دانشکده علوم پایه: پوشش ریاضیات، فیزیک و شیمی.

دانشکده هنر و طراحی: برجسته در طراحی صنعتی و رسانه.

 

علاوه بر این، 7 مدرسه ابتدایی و متوسطه وابسته دارد. تونگجی 82 برنامه کارشناسی، 218 کارشناسی ارشد، 94 دکترا و 13 ایستگاه پسادکترا ارائه می‌دهد. رشته‌های کلیدی دولتی شامل زمین‌شناسی دریایی، مهندسی سازه، مکانیک مهندسی، مهندسی پل و تونل، علوم مواد، مهندسی راه و راه‌آهن، برنامه‌ریزی شهری، مدیریت حمل‌ونقل و مهندسی محیط زیست است.

 

پژوهش و مراکز تحقیقاتی

تونگجی یکی از مراکز پیشرو تحقیقاتی چین است و 5 آزمایشگاه کلیدی دولتی و مراکز مهندسی دارد. مراکز برجسته عبارتند از:

 

مرکز تحقیقاتی اطلاعات و فناوری مهندسی عمران (وزارت آموزش).

مرکز تحقیقاتی مهندسی ربات‌های ساختمانی شانگهای.

آزمایشگاه‌های کلیدی در مهندسی سازه، مهندسی محیط زیست و ژئوتکنیک.

 

با بیش از 2815 عضو هیئت علمی (شامل 27 عضو آکادمی علوم و مهندسی چین)، دانشگاه بر پروژه‌های ملی مانند طراحی شهرهای جدید چین تمرکز دارد. در سال 2025، تونگجی در زمینه‌های هوش مصنوعی، انرژی پایدار و شهرهای هوشمند پیشتاز است.

 

رتبه‌بندی‌های دانشگاه تونگجی (به‌روزرسانی نوامبر 2025) 

رتبه‌بندی‌های کلی جهانی و منطقه‌ای

 رتبه‌بندی‌های رشته‌ای برجسته

 

توجه: رتبه‌ها بر اساس آخرین داده‌های موجود تا نوامبر 2025 جمع‌آوری شده‌اند. برخی رتبه‌های منطقه‌ای تقریبی هستند و ممکن است با به‌روزرسانی‌های جدید تغییر کنند.

 

زندگی دانشجویی و پردیس‌ها

تونگجی بیش از 37492 دانشجو دارد (18956 کارشناسی و 17871 کارشناسی ارشد و دکترا)، از جمله 5326 دانشجوی بین‌المللی. دانشگاه 5 پردیس در شانگهای دارد که 2.46 میلیون متر مربع را پوشش می‌دهد:

 

پردیس سیپینگ رود (اصلی): در منطقه یانگپو، مرکز آموزشی.

پردیس جیادینگ: تمرکز بر مهندسی و تحقیق.

پردیس غربی، شمالی و شرقی: برای برنامه‌های خاص.

 

پردیس‌ها به عنوان “واحد باغی عالی دولتی” شناخته می‌شوند و امکانات ورزشی، فرهنگی و مسکونی پیشرفته‌ای دارند. روز سالگرد دانشگاه 20 می است. فارغ‌التحصیلان نرخ اشتغال بالایی (بالای 95%) دارند و زندگی دانشجویی بر فعالیت‌های بین‌فرهنگی و نوآوری تأکید دارد.

 

برنامه‌های بین‌المللی و همکاری‌ها

تونگجی با بیش از 100 دانشگاه جهانی همکاری دارد، به ویژه با آلمان (مانند دانشگاه فنی دارمشتات)، ایتالیا (پلی‌تکنیک میلان برای کمپوس سینو-ایتالیایی) و پرتغال (Instituto Superior Técnico). برنامه‌های دوگانه مانند PoliTong (کارشناسی دوگانه مهندسی) و کمپوس‌های بین‌المللی، بیش از 1800 دانشجوی خارجی را جذب می‌کند. در 2025، تمرکز بر تبادلات با اروپا و آمریکا افزایش یافته است.

 

دانشگاه تونگجی, دانشگاه تونگ جی شانگهای

 

فارغ‌التحصیلان برجسته

تونگجی فارغ‌التحصیلانی برجسته تربیت کرده است، از جمله:

 

وانگ شو: معمار برنده جایزه پریتزکر 2012.

وان گانگ: وزیر سابق علم و فناوری چین.

اولیور بلوم: مدیرعامل فولکس‌واگن.

چن پوکنگ: نویسنده و منتقد سیاسی.

چن یوژی: غواص المپیکی.

وو چانگشون: جراح برجسته.

لی گوهاو: رئیس سابق تونگجی و متخصص مهندسی پل.

سایرین: مانند وو منگچائو (پزشک) و شن گوانگجو (مدیر راه‌آهن).

 

بیش از 22 فارغ‌التحصیل برجسته در زمینه‌های سیاست، صنعت و هنر ثبت شده‌اند.

 

دستاوردها و چشم‌انداز

دستاوردهای تونگجی شامل نقش کلیدی در پروژه‌های ملی مانند المپیک 2008 پکن (طراحی استادیوم‌ها) و برنامه‌ریزی شهرهای هوشمند است. با “مدل تونگجی” در ادغام‌ها، دانشگاه الگویی برای توسعه آموزشی چین شده. در 2025، تمرکز بر پایداری و نوآوری دیجیتال است و هدف، تبدیل شدن به دانشگاه جهان‌کلاس با ویژگی‌های چینی است.

 

سوالات متداول درباره دانشگاه تونگجی

1. رتبه دانشگاه تونگجی در جهان چقدر است؟

بر اساس رتبه‌بندی QS 2026، دانشگاه تونگجی در جایگاه 177 جهان قرار دارد و در مهندسی عمران رتبه 1 جهانی را کسب کرده است.

 

2. آیا دانشگاه تونگجی بورسیه کامل می‌دهد؟

بله، دانشگاه تونگجی از طریق بورسیه CSC (شورای بورسیه چین) و بورسیه دولتی شانگهای، بورسیه کامل شامل شهریه، خوابگاه و حقوق ماهانه تا 3500 یوان ارائه می‌دهد.

 

3. هزینه تحصیل در دانشگاه تونگجی چقدر است؟

هزینه کارشناسی حدود 20,000 تا 30,000 یوان و کارشناسی ارشد و دکترا 30,000 تا 45,000 یوان در سال است؛ با بورسیه این هزینه‌ها صفر می‌شود.

 

4. بهترین رشته‌های دانشگاه تونگجی کدام‌اند؟

مهندسی عمران، معماری و برنامه‌ریزی شهری، مهندسی پل و تونل، حمل‌ونقل و مهندسی محیط زیست از قوی‌ترین رشته‌های دانشگاه تونگجی هستند.

 

5. شرایط پذیرش دانشگاه تونگجی چیست؟

معدل بالای 14، مدرک زبان (آیلتس 6 یا HSK 4-5)، رزومه قوی و توصیه‌نامه؛ برای بورسیه رقابت بالا است و داشتن مقاله یا پروژه تحقیقاتی شانس را افزایش می‌دهد.

 

نتیجه‌گیری

دانشگاه تونگجی بیش از یک قرن سابقه، نماد استقامت و نوآوری است. از ریشه‌های آلمانی تا جایگاه جهانی، این دانشگاه هزاران متخصص تربیت کرده و به پیشرفت چین کمک کرده است. برای دانشجویان علاقه‌مند به مهندسی و معماری، تونگجی انتخابی ایده‌آل است.

  

 

گرد آوری:بخش علمی ساختمان‌یار 

به این نوشته امتیاز بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

×